یک سال، یک بهار: روز پنجاه و چهارم

در این روزهایی که مواجهه مان با اخبار ناگوار فراگیرتر و عادی تر از همیشه شده است، سوالی به ذهنم می رسد که "آیا بدترین کارها را بدترین انسانها انجام می دهند؟" به عبارتی آیا پشت تمام اعمال بد و اقدامات شرورانه، آدمی کژاندیش با اندیشه ای فاسد وجود دارد؟ فکر نمی کنم، یعنی دنیا برای رسیدن به چنین سطحی از اندیشه بدی و شرارت، به اندازه کافی آدم اندیشمند ندارد. شاید چیزی که موجب "عادی شدن بدی" می شود، وفور آدم های بداندیش نیست، بلکه وجود آدمهایی است که صرفا نمی اندیشند؛ نمی دانند که چه می کنند و با معنای خوبی و بدی مواجه نمی شوند. انسانهایی که بسیار معمولی اند اما بزرگترین فجایع را پیش پا افتاده می کنند. 

پ.ن. هانا آرنت سالها پیش با هوشمندی چنین مساله ای را در قتل عام یهودیان و محاکمه آیشمن در اورشلیم مشاهده کرد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.